ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΠΙΔΗΣ - «Είναι πιο εύκολο να πληγώσεις κάποιον με τη γλώσσα παρά με τα χέρια»

Ο Κώστας Καρυπίδης δεν κατάφερε απλά να καταρρίψει, αλλά να συνθλίψει το Παγκόσμιο ρεκόρ Guinness! O Τεχνικός Επικεφαλής Aiki-Jujutsu Ελλάδος είναι εδώ κι ένα χρόνο, σχεδόν, ο νέος παγκόσμιος ρέκορμαν στην κατηγορία των περισσότερων ρίψεων αντιπάλων σε ένα (1) λεπτό. Το προηγούμενο ρεκόρ το είχε ο Άγγλος mr. Pascal Joe με 29 ρίψεις, ενώ ο Κώστας Καρυπίδης κατάφερε με την ίδια τεχνική να πραγματοποιήσει …51 ρίψεις το 2010 στο κατάμεστο κλειστό γυμναστήριο Αλεξανδρούπολης, μπροστά στην ειδική κριτή που έστειλαν τα Guinness,  κυρία Τακίρα Βάρα! Είναι ένα παγκόσμιο ρεκόρ το οποίο πολύ δύσκολα θα καταφέρει κάποιος να πλησιάσει!

Η Αλεξανδρούπολη, μέσα από την επιμονή και τις αθλητικές ικανότητες του Κώστα Καρυπίδη, έγινε παγκόσμια γνωστή και στον κόσμο των Guinness. Εν όψει της νέας συνάντησης Ιαπωνικών πολεμικών τεχνών που θα πραγματοποιηθεί φέτος το καλοκαίρι στο Los Angeles  αλλά και της 28ης Μαίου όπου εδώ στην Αλεξανδρούπολη η ομάδα του θα επιχειρήσει την κατάρριψη και νέων ρεκόρ, συναντήσαμε τον μάστερ και πήραμε, για σας τους αναγνώστες του icona, μια γεύση από τη ζωή του. Μακάρι να μπορούσα να σας μεταδώσω και την αίσθηση ηρεμίας, ευγένειας, αυτοκυριαρχίας, αλήθειας και σεμνότητας που εκπέμπει αυτός ο ολιγαρκής άνθρωπος που έχει επίγνωση του τι είναι και τι θέλει από τη ζωή του και που όταν κοιτάζει το συνομιλητή του τον κάνει να νιώθει ασφαλής και ήσυχος.

Κύριε Καρυπίδη, ζείτε στην Αλεξανδρούπολη εδώ και δέκα χρόνια. Κάνετε το φως του φάρου να φέγγει σε μεγαλύτερα μήκη και πλάτη γιατί δώσατε στην πόλη μας μια παγκόσμια αθλητική φωνή και σας ευχαριστούμε γι’ αυτό. Είστε ο Τεχνικός Επικεφαλής Aiki-Jujutsu Ελλάδος και παγκόσμιος ρέκορμαν. Τι σας έκανε να επιλέξετε αυτό το άθλημα και να αφιερωθείτε σ’ αυτό;
Υπάρχουν πράγματα στη ζωή που δεν τα επιλέγεις απλά τα συναντάς, σε μαγεύουν και δίνεσαι ολοκληρωτικά σ΄αυτά. Εγώ είχα την επαφή με το Jujutsu στην εφηβεία, την ηλικία δηλαδή που δέχεται κανείς τις μεγαλύτερες επιρροές και διαμορφώνει τον χαρακτήρα του. Μου άρεσε γιατί είναι μοναχικό άθλημα όπου πάντα είχα μια διαρκή πρόκληση γιατί έπρεπε να ξεπερνάω ολοένα και περισσότερο κάθε φορά τον εαυτό μου και να αυτοβελτιώνομαι. Ίσως ακούγεται λίγο εγωιστικό, αλλά δείτε το από την πλευρά του ότι ήθελα να έχω εγώ την ευθύνη της κάθε αποτυχίας μου. Στο Λύκειο υπήρξα και αθλητής σε συλλογικό άθλημα, το μπάσκετ, αλλά εκεί πιστεύω πως κρύβεται κανείς πίσω από την ομάδα του και δεν παίρνει την ευθύνη και το μερίδιο που του ανήκει στην αποτυχία, ώστε να προσπαθεί πάντα περισσότερο. Εγώ θέλω την ευθύνη για την αποτυχία ή επιτυχία όλη πάνω μου.

Δε σας ενοχλούν οι συλλογικές διαδικασίες, λοιπόν, παρά μόνο η έλλειψη ευθύνης και κατάθεσης ταυτότητας σε ό,τι κάνει κάποιος. Αυτό που περιγράφετε ως μοναχικό άθλημα πού σας οδήγησε στις προσωπικές σας σχέσεις;
Ο αθλητισμός είτε υπάρχει στη ζωή ενός ανθρώπου ως συλλογικό άθλημα είτε ως μοναχικό δεν μπορεί παρά να διαμορφώσει ένα χαρακτήρα ευγενικό, έντιμο, που σέβεται και τιμά τον αντίπαλο και κατ’ επέκταση το συνάνθρωπό του, όποιος κι αν είναι αυτός. Οι πολεμικές τέχνες φαντάζουν στη λαϊκή συνείδηση επιθετικές και λίγο σκληρές, εν τούτοις διαμορφώνουν έναν αθλητή με υψηλά ιδεώδη, υψηλό αίσθημα ευγένειας, ηθική αυτοπειθαρχία και εντιμότητας. Ειδικά όταν κάνεις παραδοσιακή πολεμική τεχνική και όχι μαχητική και ακολουθείς τον άγραφο κώδικα τιμής, τότε ο κώδικας Bushido είναι αυτός που καθορίζει τη ζωή σου.
Η Τέχνη της μάχης ήταν αλληλένδετη με την ιστορία της φιλοσοφίας, με τη θρησκεία, την ιατρική, την ποίηση, τη ρητορική και ο πολεμιστής είχε τον σεβασμό όλων κι επειδή οι πιο πολλοί πολεμιστές ήταν μοναχοί, ως εκ τούτου αποκλειόταν ο φόνος. Ο αυτοέλεγχος ήταν το ζητούμενο και όχι η βία. Ο Ιάπων Μπουσίντο με τον Κώδικα Τιμής είναι πολύ κοντά, λοιπόν, στην παγκόσμια παρακαταθήκη που έχουν αφήσει ο Πλάτωνας, ο Μάρκος Αυρήλιος, οι κανόνες του Ιππότη και των Σπαρτιατών.

Μιλήστε μας για τις βασικές αρχές του.
Είναι διαποτισμένος από την αυστηρή ηθική διδασκαλία του Κομφούκιου γι' αυτό και περιλαμβάνει έννοιες όπως: η ανδρεία, η ευγένεια, η τιμή, η φιλαλήθεια, η φιλευσπλαχνία, η αυτοθυσία, η αφοβία απέναντι στο θάνατο. Το Μπουσίντο αρχικά ήταν το αλφάβητο της ζωής μιας πολεμικής κάστας ευγενών, με την πάροδο του χρόνου όμως κατέληξε να είναι ένα ηθικό μέτρο, ένα πρότυπο εσωτερικής ευταξίας. Το ένστικτο του να πολεμάς, μέσα από τον  ιαπωνικό ιπποτισμό, μεταμορφώθηκε σε ένστικτο του να  αγαπάς και τελικά, σε τέχνη να ζεις.

Οι φίλοι σας σάς ζητούσαν να τους προστατέψετε; Εσείς έχετε αισθήματα προστασίας που να απορρέουν από την παλαιστική σας τέχνη;
Στις παρέες μου με τους φίλους μου κάναμε  περισσότερο πλάκα πάνω σ’ αυτό. Είμαι και απόστρατος αξιωματικός, ασχολούμαι και με το ΖίουΖίτσου έ, όπως καταλαβαίνετε είχαμε να λέμε αλλά όχι, ποτέ δε χρειάστηκε να κάνω χρήση των γνώσεών μου. Άλλωστε, εκπαιδευόμαστε όχι για να κάνουμε επιδείξεις γνώσεων, αλλά μέσω των γνώσεων και της αυτοσυγκράτησης να αποτρέπουμε δυσάρεστες καταστάσεις. Όχι, από τους φίλους εισέπραξα κανονική συμπεριφορά, καθώς και από τους συγγενείς μου ή και τους συναδέλφους παρ’ όλο που οι τελευταίοι όταν μοιραία μάθαιναν για μένα είχαν αρχικά μια αμυντική στάση που βέβαια φρόντιζα να απαλύνω με την καθημερινή επαφή μου και τη φυσιολογική συμπεριφορά μου.

Το ρεκόρ Guinness ήταν στόχος;
Όχι αυτό προέκυψε πέρυσι. Όπως σας είπα, ήμουν στη διαδικασία του να ξεπερνώ πάντα τον εαυτό μου και μετά να προσπαθώ κι άλλο και άλλο ώσπου ένιωσα πως ήταν η στιγμή να μεταδώσω στους μαθητές μου όση σοφία είχα αποκτήσει πάνω στην παλαιστική τέχνη. Λειτουργούσαμε ως ομάδα, όταν έτυχε με τους μαθητές μου να δούμε τον πρώτο κύκλο εκπομπών σε αθηναϊκό τηλεοπτικό κανάλι για το παγκόσμιο ρεκόρ στις πολεμικές τέχνες. Γνωρίζαμε πως ήταν εύκολο για μας να το κατακτήσουμε αλλά και να το σπάσουμε. Το είδαμε πιο σοβαρά, μίλησα και με τον οργανισμό Guinness και μου είπαν πως θα έπρεπε ή να ταξιδέψω εγώ με την ομάδα μου ή να στείλουν κριτές εδώ σε επίσημη διοργάνωση. Το δεύτερο ήταν πιο εύκολο κι έτσι έγινε. Έκτοτε έχω κωδικό στο Guinness κι ενημερώνομαι για όποιον επιχειρεί  νέα κατάρριψη αλλά αποθαρρύνονται όταν βλέπουν τα αποτελέσματα της ομάδας μου.

Πως νιώθετε που φέρατε ως εδώ τους μαθητές σας; Είναι τα πνευματικά σας παιδιά και εμπνέονται από σας. Δημιουργείτε ένα έργο που μένει για μια ζωή.

Μεγάλη συγκίνηση. Με γεμίζει υπέροχα το γεγονός. Αυτή είναι η ουσία της ζωής για μένα. Όλα τα παιδιά που θα δείτε εκείνο το βράδυ είναι δίπλα μου 11-12 χρόνια από την τρυφερή τους ηλικία και τώρα είναι20-23 χρόνων. Με νιώθουν δάσκαλό τους, υπάρχει πολύ στενή σχέση γιατί έχω δει στις καρδιές τους. Στο έργο μου βέβαια βοηθούν και οι γονείς τους, οι οποίοι είναι δίπλα μας. Είναι συνεργάτες μου, αν δεν είχα τη στήριξή τους δεν θα προχωρούσα. Είναι πολύτιμο έργο. Απλά παιδιά, εδώ στα όρια της Ελλάδας, που ξεπερνούν τον εαυτό τους θέτουν στόχους και τους κατακτούν κι ύστερα προχωρούν πάλι. Ακόμη και τα μικρά μου τώρα προσπαθούν περισσότερο κι έχουν ξεσηκωθεί, λένε: «Δάσκαλε ετοίμασέ μας  για ένα ρεκόρ κι εμάς!»

Απ’ αυτή τη γωνιά του πλανήτη, κύριε Καρυπίδη, καταφέρνετε να γράφετε ιστορία εξ’ αιτίας αυτού του αθλήματος. Ποιά είναι η συνταγή γι’ αυτή την επιτυχία;

Αυτοσυγκέντρωση, διαρκής προσπάθεια, υπέρβαση και πάνω απ’ όλα έρωτα γι’ αυτό που κάνουμε. Αν δε διαθέτεις όλα αυτά παραμένεις μέτριος. Κι εμείς θέλουμε να είμαστε άριστοι. Πρωτοπορούμε. Δεν υπάρχει Έλληνας που να έχει τέτοια ρεκόρ στις ιαπωνικές πολεμικές τέχνες.

Ίσως επειδή είναι άθλημα με καταγωγή από την Άπω Ανατολή και δεν τολμούν, το θεωρούν άπιαστο όνειρο;
Όχι, και τα προηγούμενα ρεκόρ δεν τα είχαν Ασιάτες. Ο προκάτοχός μου είναι Άγγλος  και δύο Ιταλοί έχουν το ρεκόρ που θα προσπαθήσουν τώρα να σπάσουν τα δύο παλικάρια  μου και το ρεκόρ που θα σπάσει η μαθήτριά μου το είχε Αμερικάνος. Ίσως βοηθά η κατατομή, ο σωματότυπος των δυτικών και σε συνδυασμό με τη βαθιά γνώση του αθληματος φτάνουν ψηλά. Αλλά Έλληνας ρέκορμαν δεν υπήρξε. Μάλιστα αυτή το ρεκόρ που κάναμε εμείς το έδειξαν στην αγγλική τηλεόραση το Νοέμβριο και ψηφίστηκε από επιτροπή δημοσιογράφων και αθλητικογράφων ως ένα από τα 7 καλύτερα της χρονιάς που πέρασε και στον οργανισμό Γκίνες ψηφίστηκε ως ένα από τα 10 που έγιναν ποτέ στην ιστορία του  βιβλίου Γκίνες με τόσο μεγάλη διαφορά προηγούμενου-επόμενου.

Ποια είναι η στιγμή της μεταμόρφωσής σας πρίν από κάθε επίδοσή σας; Αρχίζει η αυτοσυγκέντρωση όταν φοράτε την ειδική στολή σας;
Τότε αρχίζει η διαδικασία. Όμως , η αυτοσυγκέντρωση αρχίζει δέκα λεπτά πριν, μέσα στα αποδυτήρια, τη στιγμή της μοναξιάς. Την τελευταία φορά με τη κατάρριψη του ρεκόρ, έξω ο κόσμος φώναζε, η μουσική ήταν στη διαπασών κι εγώ κλειδωμένος μέσα δεν επέτρεπα να μπει κανείς, ούτε άκουγα οτιδήποτε. Εγώ και ο εαυτός μου. Τότε ακριβώς έρχεται η στιγμή όπου η καρδιά κτυπά δυνατά, κρυώνουν τα πόδια, αισθάνεσαι ότι τρέμεις κι όλα αυτά είναι μια δοκιμασία που διαρκεί έναν αιώνα, θαρρείς,, αλλά που πρέπει να την περάσεις. Δεν σκέφτεσαι την επιτυχία, αλλά πως θα διαχειριστείς την πιθανή αποτυχία τη οποία ύστερα από τόση επίπονη προσπάθεια δεν επιτρέπεις να έρθει.

Κάνετε ειδική διατροφή;
Όταν είμαι σε περίοδο προετοιμασίας, ναι, πάντα. Κατάλληλη διατροφή, ξεκούραση, 5ωρη γυμναστική καθημερινά.

Πως είναι μια τυπική ημέρα από τη ζωή σας;
Φυσιολογική. Είμαι οικογενειάρχης , μοιράζομαι στιγμές με τα παιδιά μου και κάνω ότι είναι απαραίτητο. Μετά το μεσημέρι αρχίζει η ζωή με το άθλημα. Μέχρι αργά το βράδυ. Γενικά πρέπει να προσέχω, να αθλούμαι και να ξεκουράζομαι. Υπάρχει και το ζήτημα των κοινωνικών συναναστροφών, όπου θέλω να πηγαίνω κάπου που με καλούν αλλά δεν αντέχω μετά τις 11.

Με τι δεν συμβιβάζεστε ποτέ;
Είτε μιλάμε για τον αθλητικό χώρο είτε παντού, με τους ανθρώπους που αθετούν το λόγο τους. Είμαι απόλυτος σ’ αυτό. Δεν το διανοούμαι καν να πω κάτι και να μη το κάνω!  Ο κώδικας τιμής  Bushido που ακολουθούν οι Σαμουράι. Αφού ο γιός μου όταν θέλει να καταφέρει κάτι, μου λέει: «μα μου το υποσχέθηκες!» και βέβαια το κάνω. Επίσης δεν συμβιβάζομαι με τους ανθρώπους που υπόσχονται κάτι και δεν δίνουν όλο τους το είναι να το καταφέρουν. Που σου μιλούν και είναι ταυτόχρονα κι αλλού.

Κάτι που να αλλάξατε στην πορεία της ζωής σας;
O παρορμητισμός μου. Τώρα «νερώνω το κρασί μου». Απέκτησα μεγάλες αντοχές στη συμπεριφορά των ανθρώπων.
Όμως, η σπιρτάδα που απαιτείται γι’ αυτό το άθλημα προήλθε από τον παρορμητισμό σας;
Ίσως. Υπάρχει αυτή η φλόγα. Αλλά, όλα πρέπει να κοντρολάρονται και οι σχέσεις να φιλτράρονται ξανά και ξανά. Είναι σημαντικό αυτό και το μαθαίνεις στην πορεία της ζωής. Όμως, ξέρετε, είναι πιο εύκολο να πληγώσεις κάποιον με τη γλώσσα παρά με τα χέρια.

Αγαπάτε την Θράκη; Την Αλεξανδρούπολη;

Κατάγομαι από τη Δράμα και την αγαπώ πολύ, αλλά πατρίδα είναι κι ο τόπος που διαλέγεις. Ως στρατιωτικός έζησα σε πολλές πόλεις. Η Αλεξανδρούπολη είναι σταυροδρόμι, παραθαλάσσια, πανέμορφη και τη διάλεξα για όλες τις ευκολίες και την ήρεμη και όμορφη ζωή όπου θα μπορούσα εδώ να προσφέρω στα παιδιά μου.

Τα άμεσα σχέδιά σας;
Φέτος, στοχεύω και σε νέα ρεκόρ για τα οποία θα διαγωνισθούν μαθητές μου, που είναι πια ώριμοι για κάτι τέτοιο. Στόχος: το Λος Άντζελες. Εκεί γίνεται φέτος το παγκόσμιο φεστιβάλ πολεμικών τεχνών. Κάναμε οντισιόν και στείλαμε συμμετοχή, μας κάλεσαν και πρέπει να πω πως πρώτη φορά εκεί πηγαίνουν Έλληνες. Και σκεφτείτε: από δω από την Αλεξανδρούπολη. Νιώθω περήφανος γι’ αυτό, ειδικά για τους μαθητές μου. Αυτή δεν είναι η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων; Στη δεκαετία ’80 που ήμουν εγώ μαθητής τα πράγματα ήταν αλλιώς και δεν απόλαυσα τέτοιου είδους φροντίδα και ώθηση αθλητική. Δεν θέλω αυτό να συμβεί στους μαθητές μου. Θέλω να έχουν το προβάδισμα. Αυτό είναι ο κώδικας Bushido. Οι Ιάπωνες λένε πως όταν ο μαθητής γίνει καλύτερος από τον δάσκαλο τότε ο δάσκαλος είναι ο πιο επιτυχημένος. Αυτό σημαίνει ότι κρατάς τον εαυτό σου χαμηλά για να στηρίξεις τον μαθητή σου. Κι ότι έχεις την καρδιά να το κάνεις αυτό. Και γι’ αυτό θα σε θυμούνται όσο μακριά κι αν πετάξουν όταν βγάλουν τα δικά τους φτερά.

Το μότο της ζωής σας;
Μπορείς καλύτερα!

Τη στιγμή που τυπωνόταν το περιοδικό μας είχαμε και νέες επιτυχείς προσπάθειες. Τρία (3) νέα Guinness World Records, ανήκουν πλέον στον Κώστα Καρυπίδη, στην πολυτάλαντη ομάδα του και στη Θράκη! (Διοργάνωση 28 Mαϊου 2011 Αλεξανδρούπολη-ΤargetPro Project και Ελληνικός Σύνδεσμος Ιαπωνικών Πολεμικών Τεχνών)
1. Προσπάθεια για τις περισσότερες ανατροπές ενός αντιπάλου σε ένα λεπτό (Το ρεκόρ κατείχαν δύο Ιταλοί αθλητές του jujitsu με 30 ανατροπές).
ΝΕΟ ΡΕΚΟΡ ανήκει στον Κιουρτζίδη Μίκη και στον Βεσεξίδη Αγησίλαο (Αθλητές της σχολής του Κ. Καρυπίδη) με 34 ανατροπές!

2. Προσπάθεια για τα περισσότερα κοψίματα με σπαθί katana εναντίον σταθερών στόχων σε ένα λεπτό (Το ρεκόρ  κατείχε ένας Αμερικάνος με 30 κοψίματα).
ΝΕΟ ΡΕΚΟΡανήκει στον Κώστα Καρυπίδη με 68 κοψίματα!

3. Προσπάθεια για τις περισσότερες ανατροπές πολλαπλών αντιπάλων σε ένα λεπτό, με την τεχνική Irimi – Kote – Gaeshi (το ρεκόρ κατείχε από τις 26 Ιουνίου 2010 ο κος Κώστας Καρυπίδης με 51 ανατροπές).
ΝΕΟ ΡΕΚΟΡ ανήκει και πάλι στον Κώστα Καρυπίδη με 65 ανατροπές!