Γιάννα Δεσποτοπούλου - Η κυρία των Special Olympics

Στους ιστορικούς πρώτους αγώνες που έγιναν στο Σικάγο το 1968 η Γιούνις Σράιβερ - Κέννεντι, ιδρύτρια των Ειδικών Ολυμπιακών Αγώνων είπε: «Έχω νέους ήρωες! Αυτοί είναι οι γονείς των παιδιών με διανοητικές δυσλειτουργίες και ειδικές ανάγκες. Απαίτησαν για τα παιδιά τους ίση μεταχείριση!»

Η δήλωση αυτή φέρνει πάντα ρίγη συγκίνησης όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσο κι αν η έμφυτη φυγοπονία των ανθρώπωνοδηγεί την καθημερινή σκέψη σε άλλες πιο ανέμελες ατραπούς.

Κυρίες και κύριοι, η χαρά και η λύπη, η δυσκολία και το easy - goinglife - style, ο αγώνας και η ξεγνοιασιά, όλα βρίσκονται δίπλα μας. Είναι όπως όταν έχουμε την αυταπάτη ότι τα πιο όμορφα κόκκινα γυαλιστερά μήλα είναι τα πιο …καλά. Καιρός ν’ αφήσουμε τη διαφορετικότητα να μπει στη γραμμή και να εκτοξευθεί από την αφετηρία με την ίδια πιστολιά.

Οι πιο σμιλεμένοι χαρακτήρες, οι πιο γοητευτικές καταστάσεις αναδύονται μέσα από τις δυσκολίες της ζωής.Το moto των Special Olympics είναι: «Αφήστε με να νικήσω! Αλλά, αν δεν τα καταφέρω, επιτρέψτε μου να προσπαθήσω με γενναιότητα».

Αυτό, άλλωστε δεν είναι και το εσωτερικό σύνθημα του κάθε ανθρώπου που επιζητεί λίγο κουράγιο στην καθημερινότητά του; Αυτό δεν θέλουμε όλοι μέσα μας, από παιδιά ακόμη;

Κατά τη διάρκεια των δύο επισκέψεών της στην Αλεξανδρούπολη τον Φεβρουάριο για τον διακανονισμό της φιλοξενίας των παιδιών πριν διεξαχθούν οι αγώνες τον Ιούνιο του 2011, είχαμε την ευκαιρία μιας συζήτησης σε βάθος με την κυρία των Special Olympics Γιάννα Δεσποτοπούλου. Η ευχάριστη έκπληξη που μας έβγαλε από τα όρια της τυπικής συνέντευξης ήταν η αλήθεια, η χαρά και το πάθος της γυναίκας αυτής, όσον αφορά στην προσφορά της στους Αγώνες.  Τη μοιραζόμαστε μαζί σας…

Γ.Δ. Όταν στις 14 Φεβρουαρίου 1990, ως καλεσμένη στην Αμερικανική Πρεσβεία στην Ελλάδα σε μια εκδήλωση για τους Special Olympics, κάθισα δίπλα στην Γιούνις Σράιβερ - Κέννεντυ δεν ήμουν ούτε εγώ έτοιμη γι’ αυτό που με περίμενε. Το πάθος της για την παγκόσμια συσπείρωση των ανθρώπων γύρω απ’ αυτήν την ιδέα ήταν μεταδοτικό! Φεύγοντας με την εμπιστοσύνη της ως δώρο, έγινα αυτό που προέβλεψε: η μεγαλύτερη οπαδός της. Τότε, δεν ξέραμε καν πώς να συλλαβίσουμε τις λέξεις, όμως οι Special Olympics είναι ένας θεσμός τόσο δυνατός συναισθηματικά, που κερδίζει όλους όσους ασχοληθούν.

Τί δυνάμεις και τί στάση ζωής και φιλοσοφίας αντλείτε μέσα από την ανθρωπιά και την εμπνευσμένη φιγούρα τής Eunice Shriver Kennedy; Τί σημαίνει για σας και για όσους συναντάτε στο χώρο, αυτή η γυναίκα που μεγάλωσε με την αγαπημένη – με ειδικές ανάγκες - αδερφή της Rosemary, και μετέτρεψε τον πόνο της σε πανανθρώπινη φωτεινή ιδέα δημιουργώντας αυτόν τον υπέροχο θεσμό.

Γ.Δ. Αυτή η γυναίκα! Δεν το λέω μόνο εγώ αλλά και όσοι τη γνώρισαν. Μια πραγματική ηγέτις που χρησιμοποίησε τα χαρίσματά της, τη θέρμη της, την ανθρωπιά της για την μεγάλη Ιδέα. Δεν ήταν δυνατό να τη γνωρίσεις και να μην επηρεαστείς. Μια πραγματική Kennedy! Αλλά και ο Sargent Shriver ο σύζυγός της είναι μεγάλη προσωπικότητα. Ακτιβιστής, ειρηνιστής, λαμπρός πολιτικός παγκόσμιας ακτινοβολίας. Αυτός την προέτρεψε να κάνει παγκόσμια υπόθεση τους Special Olympics.

Πείτε μας κάποιο από τα περιστατικά που συναντήσατε στην παγκόσμια κοινότητα των ιδιαίτερων αυτών ανθρώπων που σας έδωσαν τη δύναμη να υποστηρίζετε τόσο μεγαλόπνοα και άοκνα τους Ειδικούς Ολυμπιακούς Αγώνες

Γ.Δ. 1993, Πανευρωπαϊκοί Ειδικοί Αγώνες στην Ελλάδα όπου τρέχει στο στίβο η Ασπασία Κάλλα, ένα κορίτσι που ανέπτυσσε ταχύτητα σαν άνεμος στις μεγάλες αποστάσεις. Κάπου προς το τέλος για 3 χλμ έτρεχε δίπλα-δίπλα με την αντίστοιχη αθλήτρια από τη Ρωσσία. Περνώντας τη Ρωσσίδα και φθάνοντας στο τέρμα λίγο πριν κόψει την κορδέλα, η Ασπασία σταμάτησε και γύρισε πίσω ενώ όλοι της φωνάζαμε να συνεχίσει γιατί νομίσαμε πως δεν κατάλαβε ότι δεν τελείωσε η διαδρομή.

Όταν την είδαμε να ξαναπηγαίνει δίπλα στη Ρωσσίδα και να ξανακάνει τη διαδρομή που απέμενε για να τερματίσει, μαζί της αυτή φορά, όλοι μείναμε άφωνοι από τη συγκίνηση. Ρίγη, δάκρυα χαράς και ζητωκραυγές ξέσπασαν παντού όταν την ακούσαμε να φωνάζει «Μα τι λέτε; Η φίλη μου δεν τελείωσε έπρεπε να την περιμένω!». Πέστε μου τώρα εσείς, αν αυτό ακριβώς δεν είναι το Ολυμπιακό Πνεύμα!

Σας έχει αλλάξει, ως προσωπικότητα,  η ενασχόλησή σας με τον θεσμό αυτόν;

Γ.Δ .Όχι μόνο εμένα αλλά και τα παιδιά μου. Όλη η οικογένειά μου έχει επηρεαστεί. Ο γιός μου παντρεύεται φέτος μια εθελόντρια των Special Olympics!  Δεν μπορεί να μη γίνεις καλύτερος άνθρωπος και να αλλάξεις στάση ζωής.  Εγώ πριν το 1990 ήμουν Οικονομολόγος και Διευθύντρια Marketing στον ΕΟΤ. Προσέφερα τότε, απ’ αυτή τη θέση, πολλά στη εικόνα της Ελλάδας προς τα έξω σε εποχές που ο ΕΟΤ είχε άλλη αίγλη και δύναμη. Ήμουν και πάνω από 10 χρόνια στο Λονδίνο παλαιότερα. Αλλά απ’ τη στιγμή που πίστεψα στον θεσμό αυτόν, εγκατέλειψα τα πάντα. Είπα στον άνδρα μου «παραιτούμαι, μας φθάνει η δική σου δουλειά, εγώ θα αφιερωθώ στους Special Olympics». Και δε μετανιώνω στιγμή. Λατρεύω αυτό που κάνω.

Έχετε δει ανθρώπους –αθλητές ή συγγενείς τους- να αλλάζουν σημαντικά ύστερα από μια νίκη;

Γ.Δ. Βέβαια! Αφού η χαρά λάμπει στο σπίτι τους πια, γιατί υπάρχει υψηλό νόημα, εκεί που πριν υπήρχε «πληγή». Οι γονείς παλιά μάς έφερναν τα παιδιά στα γυμναστήρια –προπονούνται στους ίδιους χώρους εκγύμνασης με τα άλλα παιδιά- και έφευγαν βιαστικοί για να μη τους δούμε. Ξέρετε, τα παιδιά με διανοητική αναπηρία απλά μεγαλώνουν πιο αργά και η αμήχανη αγάπη που νιώθουν οι γονείς δεν συνάδει με την κοινωνική συναναστροφή, συνήθως. Όταν άρχισαν να βλέπουν τους ξένους ανθρώπους να χειροκροτούν τις νίκες των παιδιών τους, όλα άλλαξαν. Τώρα πια βλέπεις στα γήπεδα γονείς κι αδέλφια με κονκάρδες « I’m a family member!», «Proud parent of……!» διεκδικώντας θέση στον κόσμο αυτών των υπέροχων νικητών.

Απέχουμε ακριβώς 500 ημέρες από την διεξαγωγή των αγώνων, κυρία Πρόεδρε. Τι σας κάνει να ελπίζετε ότι στην Ελλάδα θα τα καταφέρουμε να ανταποκριθούμε με τον καλύτερο τρόπο; Δώστε μας λίγο κουράγιο.

Γ.Δ. Με κάθε ειλικρίνεια, το λέω παντού, να μην ανησυχείτε, διότι, οργανωτικά πάμε τέλεια. Τολμώ να πω πως, αν αύριο είχαμε τα χρήματα για να γίνουν οι Αγώνες, είμαστε κιόλας έτοιμοι ν’ αρχίσουμε! 183 χώρες συμμετέχουν με αποστολές στους Special Olympics 2011 στην Αθήνα και θα έχουμε την τιμή να δούμε να αγωνίζονται 10.000 αθλητές που νωρίτερα (εκτός από τα ελληνόπουλα που θα μείνουν στα σπίτια τους να υποδεχθούν τα άλλα παιδιά) θα φιλοξενηθούν σε διάφορες παραθαλάσσιες πόλεις και σε νησιά της ελληνικής περιφέρειας, όπως είπα πριν.

Σκοπός μας είναι να εμπλακούν οι special επισκέπτες μας με τις τοπικές κοινωνίες να πάρουν γεύση από την ελληνική φιλοξενία και να εκπαιδευτούν έτσι και οι Έλληνες στα υψηλά ιδεώδη των Ειδικών Ολυμπιακών Αγώνων. Στη Θράκη έχει επιλεγεί η Αλεξανδρούπολη και αυτό προέκυψε από το θερμό ενδιαφέρον του Νομάρχη Έβρου κ. Νίκου Ζαμπουνίδη, τον οποίο θέλω να ευχαριστήσω άλλη μια φορά και από τις σελίδες του icona. Καταφέραμε να στήσουμε όλο το πρόγραμμα εδώ μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες! Απίστευτη ανταπόκριση. Σας ανακοινώνω ότι ο κύριος Ζαμπουνίδης θα είναι και ο Πρέσβης Καλής Θέλησης των Special Olympics, ενώ στις 19 Φεβρουαρίου του απονέμεται και το Παράσημο και η Περγαμηνή. Το χαίρομαι με όλη μου την καρδιά για τον άνθρωπο αυτόν!

Τί προβλήματα συναντάτε συνήθως όταν επισκέπτεσθε τουςχώρους, όπου θα φιλοξενηθούν οι αθλητές ή θα διεξαχθούν οι αγώνες;

Γ.Δ. Κανένα. Οι χώροι, όπου θα διεξαχθούν οι αγώνες είναι άψογοι και σε άριστη κατάσταση και οι άνθρωποι που ασχολούνται είναι φανατισμένοι και ακούραστοι στην προσπάθειά τους. Είμαι πολύ αισιόδοξη.
Έχουμε ήδη κάνει και το πρόγραμμα της Τελετής Έναρξης – που δεν έχει σχέση με την σύνθεση της Τελετής των Ολυμπιακών Αγώνων, όπως την είδαμε στην Αθήνα. Το έχει αναλάβει ο Φωκάς Ευαγγελινός, την μουσική των αγώνων έχει γράψει ο Στέφανος Κορκολής, παραγωγός είναι ο Αυστραλός Andrew Walsh.

Η δική μας τελετή είναι απλή, συγκινητική, με εύληπτα μηνύματα γιατί έχει στόχο στα ιδιαίτερα αυτά παιδιά μας. Έχει γραφεί και το τραγούδι μάλιστα «Wonderful Winning World» και περιμένουμε πολύ μεγάλα αστέρια ερμηνευτές απ’ έξω. Θα το απολαύσετε, είμαι σίγουρη.

Το ότι είστε γυναίκα σε έναν τόσο ευαίσθητο ρόλο είναι μάλλον ευνοϊκό για όλους. Το εισπράττετε αυτό;

Φυσικά. Είμαι και μάνα και νιώθω πλέον για όλα αυτά τα παιδιά έτσι. Όλες οι γυναίκες έχουν έμφυτη την ανάγκη της προσφοράς, της προστασίας και το χάρισμα αν θέλετε να διαχειρίζονται τα πάντα με πιο ευαίσθητες πυξίδες.

Ποιοί είναι οι προσωπικοί καθημερινοί σας ήρωες στο όλο εγχείρημά σας;

Γ.Δ. Τα παιδιά, φυσικά και οι γονείς τους, οι συγγενείς τους. Για να είμαι ειλικρινής όμως, την καρδιά μου έχουν κλέψει οι Εθελοντές Προπονητές. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόση δύναμη ψυχής έχουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι. Τίποτα πιο όμορφο δεν έχω συναντήσει σε ανθρώπινη σχέση.

Πώς είναι ένα συνηθισμένο 24ωρό σας σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο ετοιμασίας;

Γ.Δ. Πρέπει να προλάβω τα πάντα και να μεταδώσω σε όλους την σημαντικότητα, όσων προασπίζομαι, και αυτό απαιτεί πολλή δουλειά. Πρέπει να βρίσκομαι παντού και να βγαίνω και στα ΜΜΕ, αν και τονίζω διαρκώς στους δημοσιογράφους πως πρέπει να προβάλλουν τους χιλιάδες εθελοντές, τους προπονητές, τους γονείς των παιδιών και τα παιδιά τα ίδια. Τότε θα καταλάβουν όλοι, γιατί γίνεται όλο αυτό.

Πώς είναι η συνεργασία σας με τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου τους κυρίους Timothy Shriver Kennedy, Nadia Comaneci (Vice Chair), Raymond J. Lane (Vice Chair), J. Brady Lum (President and COO), Andrew Robertson (Treasurer);

Γ.Δ. Υπέροχη. Είναι όλοι άνθρωποι που σκέφτονται, όπως εγώ. Είναι εθελοντές, λατρεύουν αυτό που κάνουν, προσπαθούμε συνέχεια, βρισκόμαστε συχνά και επαναπροσδιορίζουμε τις ανάγκες του θεσμού. Νιώθω τυχερή που είμαι ανάμεσά τους. Αποτελούμε πια μια μεγάλη οικογένεια.

Τα πρώτα συναισθήματα που σας πλημμυρίζουν όταν σκέφτεστε τη Θράκη και τον Έβρο, που πρόσφατα επισκεφθήκατε;

Γ.Δ. Ενθουσιάστηκα. Ζεστοί, δραστήριοι και φιλόξενοι άνθρωποι κατοικούν εδώ. Έχετε και αξιοθέατα, όπως το Δέλτα του Έβρου και μοναδικά μνημεία, όπως η ιστορική Βυζαντινή Κοσμοσώτηρα στις Φέρες, το οποίο και το πρότεινα για εναρκτήριο σημείο για την τελετή της Ολυμπιακής Φλόγας για τους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες και έτσι θα γίνει. Η Φλόγα πρέπει να έρθει από την Ελλάδα - έτσι επιβάλλεται από την Διεθνή Επιτροπή Αγώνων. Είμαι υπερήφανη που συντελώ σ’ αυτό. Τώρα που είμαι εδώ θα υπογραφεί και το συμφωνητικό με τη Νομαρχία και τον Δήμο, θα συναντηθούμε και στα σύνορα με την αντίστοιχη τουρκική επιτροπή για την πορεία της Φλόγας στην Κωνσταντινούπολη, απ’ όπου θα ακολουθήσει την καθιερωμένη διαδρομή κάνοντας ένα σταθμό στο Παρίσι σε μεγάλη ειδική γιορτή για να περάσει στις Βρυξέλλες και να καταλήξει στην Πολωνία.

Μιλώντας απ’ ευθείας μαζί τους, τι θα λέγατε;

Γ.Δ.
Στους αθλητές: «Έλα μάγκα μου, μπορείς»
Στους γονείς τους: «Να είστε περήφανοι! We Will Win! »
Στους προπονητές τους και στους αρχηγούς αποστολών : «Ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!»
Στον κόσμο που θα τους παρακολουθήσει: «Ενωθείτε με τον υπέροχο κόσμο των νικητών! W.W.W. Wonderful Wining World»
Στους Αρχηγών Κρατών που συμμετέχουν: «Ελάτε να γίνουμε μια παρέα! Και θα έρθουν αρκετοί θα το δείτε»
Στις επόμενες γενιές: «Όλοι οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν παράδειγμα προς μίμηση ή προς αποφυγήν. Δική μας η επιλογή!»
Κι αυτό που θέλουμε να ακούμε από όλους τους ανθρώπους για τους Ειδικούς  Ολυμπιακούς Αγώνες
είναι το μότο της μασκώτ μας: « ΕΙΜΑΙ ΜΕΣΑ!»

Περισσότερα για του http://www.athens2011.org