Ο μάγος της χτένας, του πηλού, της πέτρας, του χαλκού.

Της Καίτης Μακρή.

Συνάντησα τον ζωντανό μύθο Κάρολο Καμπελόπουλο, αρχές Φεβρουαρίου, βράδυ, σε μιά ζεστή παρέα ανθρώπων που προσήλθαν με αγάπη στο σπίτι-χώρο Τέχνης της φίλης του ζωγράφου Σύνης Αναστασιάδη, όπου φιλοξενείται κάθε φορά που έρχεται στην Αλεξανδρούπολη. Χαρισματική προσωπικότητα, που εύκολα γίνεται το επίκεντρο όπου κι αν βρίσκεται, μιλώντας για τα διαρκή ταξίδια του, την τέχνη στην καθημερινότητα, κουρεύοντας και δίνοντας συμβουλές ομορφιάς «μέσα κι έξω».

Εκείνο το βράδυ, παραμέρισε για λίγο τη μουσική και τους φίλους του, για χάρη του icona, και μίλησε με διάθεση «άλλη» αφήνοντας τα παράθυρα της ψυχής του λίγο περισσότερο ανοιχτά απ’ ότι συνήθως...

Οι διηγήσεις του με ταξίδεψαν σε κόσμους ονειρεμένους.

Οι απίστευτες εμπειρίες μιας ζωής πλούσιας κι αστραφτερής αλλά και παράλληλων μοναχικών αναζητήσεων οπλίζει, ξέρετε, το βλέμμα του με διεισδυτικότητα ασυνήθιστη, άνευ όρων...

Φεύγοντας πήρα μαζί μου λίγη από την αίγλη της ζωής που ζει κι ένα ολοκαίνουργιο hairstyle κοντού μήκους!

Αυτό θα πει να κερδίζει κάποιος την εμπιστοσύνη σου αμέσως!

Κ.Κ. Είναι η πεποίθησή μου. Ακόμη και η λιγότερο χαρισματική γυναίκα μπορεί να είναι μια κούκλα. Για μένα οι πιο όμορφες, σεξουαλικές και γλυκές γυναίκες –κι έχω γυρίσει όλον τον κόσμο- είναι οι Ελληνίδες, δυστυχώς όμως αντιγράφουν η μια την άλλη.

Δηλαδή εσείς υποστηρίζετε την ανάδειξη της ιδιαιτερότητας της κάθε γυναίκας.

Κ.Κ. Ακριβώς. Η καλοντυμένη γυναίκα επιλέγει το φόρεμα που της  πηγαίνει και όχι εκείνο που διαλέγουν οι πολλές. Το ίδιο συμβαίνει και με το στυλ των μαλλιών. Χαρακτηριστική η εποχή της Φάρα Φώσετ όπου έβλεπες από γιαγιά έως εγγονή το ίδιο κεφάλι. Και σήμερα ακόμη η ίδια τάση υπάρχει με νέα πρότυπα. Για μένα είναι το ίδιο κακό όσο και το άλλο μεγάλο ατόπημα, η «αχτενισιά». Τα μαθήματα στυλ και ομορφιάς όμως θα έπρεπε να ξεκινούν από τους ίδιους τους κομμωτές. Στην Ελλάδα οι κομμωτές απλά δεν τολμούν να κάνουν αλλαγές στο στυλ μιάς γυναίκας.

Μα σπάνια τολμούν τέτοιες αλλαγές και οι ίδιες οι γυναίκες.

Κ.Κ. Ξέρετε γιατί; Επειδή η πρώτη ερώτηση που έμαθε ν’ ακούει από τον κομμωτή της η γυναίκα τη στιγμή που κάθεται στην καρέκλα του είναι: «Πώς θέλετε να σας χτενίσω;». Εγώ από 14 ετών στο επάγγελμα ποτέ δεν ρώτησα κάτι τέτοιο. Πρότεινα το στυλ που πίστευα πως ταίριαζε στη μοναδικότητα κάθε γυναίκας και την οδηγούσα στο να βρει τη βασιλικότητά της. Για μένα κάθε γυναίκα είναι βασίλισσα.

Και δεν ακολουθήσατε ποτέ τις επιταγές της εκάστοτε μόδας;

Κ.Κ. Μα τις περισσότερες φορές εγώ ήμουν αυτός που επινοούσε τη μόδα σχεδόν δύο χρόνια πριν να βγει. Το καρρέ που έκανα εγώ πολύ πριν, πρόσφατα το υιοθέτησαν οι περισσότεροι κομμωτές και μάλιστα ένα καρρέ που δεν κουνιέται. Ο καλός κομμωτής είναι πρώτα στυλίστας , είναι προσωπολόγος , ενημερώνεται για τη μόδα στα ρούχα. Ποτέ λοιπόν δε φταίει η γυναίκα.

Στην καριέρα μου έχω χτενίσει άπειρες γυναίκες και κάποιες φορές έχω κόψει αλα γκαρσόν πολύ μακριά μαλλιά εισπράττοντας ηχηρά φιλιά. Θυμάμαι όμως και μια φορά που εισέπραξα ένα ηχηρό χαστούκι. Την άλλη μέρα η κυρία εκείνη μου έστειλε τον οδηγό της μ’ ένα κουτί μαρόν γκλασέ κι ένα σημείωμα όπου έγραφε, «συγνώμη, είναι καταπληκτικό το νέο μου στυλ, μέχρι και η πεθερά μου που δεν με συμπαθεί, μου χαμογέλασε με κομπλιμέντα». Ξέρετε, πολλές φορές έχω κάνει όλα αυτά τα χρόνια σε διάφορες γυναίκες την ερώτηση; «Εάν συναντούσατε κάποιον άνδρα που θα σας άρεσε, θα ήσασταν πρόθυμη να αφεθείτε στον έρωτά του;» Λοιπόν, η απάντηση τις πιο πολλές φορές ήταν «ναι!». Μα για τα μαλλιά δεν κάνουν το ίδιο! Για τον λόγο αυτό σας λέω πως είναι ταλέντο του κομμωτή να πείσει την πελάτισσά του ν’ αλλάξει look.

Έτσι εξηγείται, γιατί σας συνοδεύει πάντα το γλυκό θράσος της τέχνης και τολμάτε να παρεμβαίνετε καθοριστικά στο στυλ μιας γυναίκας. Αυτό το θρυλικό ταλέντο σας, λοιπόν, σε συνδυασμό με την εμφάνισή σας – υπήρξατε κι εξακολουθείτε να είστε ένας εξαιρετικά γοητευτικός και ερωτεύσιμος άνδρας - αλλά και το κοινωνικά ισχυρό πεδίο στο οποίο δραστηριοποιηθήκατε, σας έκανε να νιώθετε σαν μικρός θεός στη ζωή μιας γυναίκας;

Κ.Κ. Όχι. Κάθε φορά ένιωθα μόνο την πρόκληση να προσθέσω μια πινελιά που έλειπε. Ποτέ δεν είναι μόνο το κεφάλι και το χτένισμα. Έιναι όλο το γλυπτό- γυναίκα! Όσο για τη γοητεία μου; Είναι η σιγουριά που είχα πάντα για όσα υπηρετώ και ο τρόποςμου να τα διεκδικώ. Το 1960 μόνος μου πήγα και ζήτησα δουλειά από τις αδελφές Καριτά στο Παρίσι, κάτι αδιανόητο αν δεν είχες συστάσεις.

Το τέστ ήταν ένας κότσος του Balmain που έφτιαξα σε δέκα λεπτά, σε μαλλιά 1,5 μέτρο μακριά. Την άλλη μέρα υπέγραφα συμβόλαιο για τη συνεργασία μου εκεί, μέχρι να συνταξιοδοτηθώ και με την προαπαιτούμενη υπόσχεση να μην εμπλακώ σε ερωτικές σχέσεις με πελάτισσα! Έως το 1991 που σταμάτησα από ‘κει υπήρξα ο προσωπικός στυλίστας των πιο διάσημων και όμορφων γυναικών στον κόσμο.

Η γοητεία δεν έχει ηλικία. Αυτό μπορώ να το πω άλλη μια φορά, τώρα που σας γνωρίζω από κοντά.

Κ.Κ. Ναι είμαι 79 ετών. Γεννημένος 18 Οκτωβρίου. Ο άνθρωπος, πιστεύω, πως όσο μεγαλώνει πρέπει να ομορφαίνει κι αυτό συμβαίνει εκ των έσω.

Εγώ νιώθω αγάπη κι ενδιαφέρον για τους ανθρώπους και την τέχνη. Παίρνω ζωή και λάμψη απ΄ τις αγάπες μου αυτές.

Μιλήστε μου για την υπέροχη ασπρόμαυρη εποχή σας στο Κάιρο πριν το Παρίσι, έως το 1952.

Κ.Κ. Απίστευτη κουλτούρα, μια ζωή σαν ταξίδι, άνθρωποι καλλιεργημένοι υπέροχες συναναστροφές, ο βασιλιάς Φαρούκ συνέβαλλε στην καλή ατμόσφαιρα των κοινωνικών σχέσεων και το κλίμα, ζεστό, σχεδόν όλο το χρόνο, μάς επέτρεπε να ανθίζουμε μιας και ήταν τόπος διακοπών για πλούσιους και διάσημους της εποχής. Οι πελάτισσές μου ποτέ δεν φορούσαν τα ίδια κοσμήματα και ρούχα στις συχνές επισκέψεις τους στην Όπερα. Εκεί γνώρισα όλους τους μεγάλους τραγουδιστές της όπερας, τον Σάχη με τις αδελφές του -τις οποίες χτένιζα- ντίβες του κινηματογράφου...

Πώς βρεθήκατε εκεί;

Κ.Κ. Γεννήθηκα εκεί από Κρήτες γονείς που, όμως, είχαν μικρασιατική καταγωγή.

Και τί σας οδήγησε στον αστραφτερό δρόμο του styling;

Κ.Κ. Θα σας αποκαλύψω κάτι, που δεν δημοσιοποιώ εύκολα. Από παιδί ήθελα να γίνω παπάς. Σε ηλικία 10 ετών πήγα κι έζησα για λίγο στην έρημο του όρους Σινά. Όταν γύρισα, ήθελα να πάω να σπουδάσω θεολογία. Αλλά, δυστυχώς, η οικονομική κατάσταση του πατέρα μου χειροτέρεψε τόσο, που δεν ήταν δυνατό να συνεχίσω. Έπρεπε να εργαστώ κι εκείνα τα χρόνια στο Κάιρο προσοδοφόρα επαγγέλματα ήταν ή του μηχανικού ή του κομμωτή. Έκανα  την αγάπη μου για την αισθητική καθημερινή πράξη και τα υπόλοιπα τα ξέρετε.

Θα ήθελα να μείνω λίγο παραπάνω «στον καιρό της ερήμου σας» κύριε Καμπελόπουλε. Ο Misirli Ahmet έμεινε 6 χρόνια για να κατανοήσει τον ρυθμό του κόσμου εκ των έσω.

Κ.Κ. Έτσι είναι. Εκεί καταφέρνεις στην κυριολεξία ν’ ακούσεις την καρδιά σου. Πιστέψτε με ακόμα καταφεύγω σ’ εκείνο το κομμάτι ηρεμίας, που από τότε εγκαταστάθηκε μέσα μου. Ήξερα τί θέλω και πώς θα βγω στον κόσμο να το κάνω με τον καλύτερο τρόπο, όπως και αν εξελίσσονταν οι καταστάσεις στη ζωή μου.

Πάντως, εμένα με βοήθησε πολύ το ότι είμαι βαθιά μέσα μου θρήσκος. Υπήρξε για μένα πηγή ενέργειας. Μόνος μου απ’ τη μια άκρη του κόσμου στην άλλη ακολουθούσα την τέχνη μου με δύναμη. Ακόμη και σήμερα όταν ξυπνάω στις 7 το πρωί ανάβω στο σπίτι μου κερί και θυμιατίζω και μ’ αρέσει που ξέρω πως μέχρι τις 9.30 θα καίει. Γι’ αυτό δε μ’ αρέσει να το ανάψω στην εκκλησία όπου τα παίρνουν και τα πετούν αμέσως.

Επισκεφθήκατε ποτέ το Άγιο Όρος;

Κ.Κ. Είμαι πλέον γλύπτης, έχω αγοράσει στα Χανιά αυτό το υπέροχο παλαιό μοναστήρι της Παναγιάς της Ελεούσας, όπου έχει γίνει ένας χώρος- πολυκέντρο εκδηλώσεων για τον οποίο είμαι περήφανος, αλλά είτε το πιστεύετε είτε όχι, δεν ήρθε ακόμη η ώρα να ευτυχήσω να επισκεφθώ το Άγιο Όρος. Μέσα μου πάνταήξερα από παλιά, πως δεν ήμουν ικανός να κάνω μια απλή αβασάνιστη επίσκεψη, ήξερα πως αν πήγαινα εκεί δεν θα έφευγα ποτέ. Όσο κιαν λατρεύω τα όμορφα πράγματα,ξέρετε, δεν νιώθω δεμένος με τίποτε από αυτά. Θα μπορούσα από τημια μέρα στην άλλη να γίνω αναχωρητής. Όπως ο θείος μου που μετά την καταστροφή της Σμύρνης πήγε κι έζησε στο Όρος. Ξέρω πως θα πάω εκεί που ζουν οι Ασκητές.

Αισθανθήκατε ποτέ ιδιαίτερα δεμένος με κάποιον άνθρωπο;

Κ.Κ. Με την Philys τη μητέρα της κόρης μου Betina. Ελληνοαμερικάνα που δυστυχώς δε ζει πια. Ήταν συγγραφέας και είχαμε βαθειά πνευματική επαφή. Υπήρξε βαθύπλουτη και αριστοκρατικής καταγωγής αλλά αυτό ειλικρινά ποτέ δε με συγκίνησε. Κέρδισα τόσα χρήματα στη ζωή μου, συναναστράφηκα απίστευτα πλούσιους ανθρώπους αλλά δεν ξέχασα την αξιοπρέπεια της μητέρας μου, όταν δεν είχαμε να φάμε. Ούτε τα λόγια της γιαγιάς μου της μικρασιάτισσας που ήταν αγράμματη αλλά μου έμαθε όλη τη σοφία της Ζωής. Έμαθα να αγαπώ τους άλλους και να μη κατηγορώ κανέναν. Ούτε και στο πλαίσιο της δουλειάς μου. Είναι νόμος αυτό.

Κάποτε ένας πολυλογάς διάσημος κομμωτής ξεκίνησε το ραντεβού του με μια πελάτισσα λέγοντας; « Αγάπη μου, ποιος κατέστρεψε το μαλλί σου;» κι εκείνη του απάντησε «μα εσείς με κουρέψατε τελευταία φορά»…Εγώ δεν κρίνω τους άλλους, δεν απογοητεύομαι εύκολα. Και προχωρώ πάντα με αισιοδοξία. Για μένα ο ήλιος βγαίνει κάθε μέρα. Φέτος έχω προγραμματίσει ήδη να γιορτάσω τα 80 μου χρόνια στον χώρο μου εκεί στα Χανιά «το Μοναστήρι του Κάρολου». Ξέρετε τι θέλω να συμβεί; Δεν θέλω 80 κεράκια σε μιά τούρτα να τα σβήσω. Θέλω 80 φίλους γύρω μου ν’ ανάψουν για μένα τα κεριά και να τα σβήσουν λέγοντάς μου από μιάν ευχή. Το πιο πολύτιμο δώρο για μένα είναι να’χω τους φίλους μου γύρω μου.

Ε Χ Ο Υ Ν  Π Ε Ι  Γ Ι Α  Κ Ε Ι Ν Ο Ν :

Είναι μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες στο χώρο της κομμωτικής και της γλυπτικής του 20ου αιώνα. Πελάτισσές του η Μαρία Κάλλας, η Μπριτζίτ Μπαρντό, η Σοφία Λόρεν, η Σοράγια, η Μαρτίν Καρόλ, η Κατρίν Ντενέβ, η Μελίνα Μερκούρη και δεκάδες άλλες ντίβες που τον λάτρεψαν και τονεμπιστεύτηκαν. Αποτέλεσε πρεσβευτής της Ελλάδας στο εξωτερικό και στο διεθνές jet set για πολλά χρόνια και μέχρι και σήμερα όλοι θυμούνται τον 79χρονο κ. Κάρολο Καμπελόπουλο, ως τον έλληνα εκείνο που κατάφερε χάρη στο πείσμα και στην τόλμη του να ξεπεράσει στον επαγγελματικό του στίβο κάθε άλλο συνάδελφό του.

Θρύλος της κομμωτικής και του styling, γλύπτης αλλά και ζωγράφος και χαράκτης μαθήτευσε κοντά σε δύο μεγάλους δημιουργούς, τον Τζακ Πόλοκ και τον Αντόνιο Μπαντέρας. Μετά από μια θητεία στο ρεαλισμό (πολλά γυμνά, προτομές της Μαρίας Κάλλας, του Νίκου Καζαντζάκη, του Κ. Π. Καβάφη, του Γιάννη Ρίτσου κ.ά.), στις αρχές της δεκαετίας του 1990 στράφηκε στην αφηρημένη τέχνη. Παράλληλα, εξερεύνησε με μεγάλη επιτυχία τον χώρο της μονοτυπίας, που τον επέβαλε ως χαράκτη. Μέχρι σήμερα ο Κάρολος Καμπελόπουλος παρουσίασε έργα του σε πολλές και μεγάλες εκθέσεις στη Γαλλία, την Ελβετία, την Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες και τιμήθηκε με το Βραβείο της Πόλης των Παρισίων (το 1980) και περισσότερα από 2200 γλυπτά του βρίσκονται σε διάφορες γωνιές του πλανήτη μας (Φιλοτέχνησε και το γλυπτό της Νίκης της Σαμοθράκης για λογαριασμό του δήμου Σαμοθράκης)

Ε Χ Ε Ι  Π Ε Ι  Ο  Ι Δ Ι Ο Σ :

Γεννήθηκα: 18 Οκτωβρίου 1931 στο Κάιρο της Αιγύπτου.

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό μου: είμαι ετοιμόλογος.

Ελάττωμά μου… δεν συγχωρώ.

Αγαπημένη μου απασχόληση: η καλλιτεχνία.

Αρετή που θαυμάζω: οι καλοί τρόποι.

Θεωρώ σημαντικό στους φίλους μου: η συνέπεια

Θεωρώ έσχατο βαθμό δυστυχίας: να μην βοηθάμε τους απελπισμένους.

Θα ήθελα να γίνω: ιερέας.

Θα ήθελα να ζήσω: τη ζωή που έχω ζήσει.

Αγαπημένο χρώμα: το πράσινο.

Συχνά αναρωτιέμαι: γιατί ο κόσμος δεν είναι σωστός.

Αγαπώ: τον εαυτό μου.

Διάβασα: ποίηση.

Αγαπημένοι λογοτέχνες: Καβάφης, Προύστ, Όμηρος.

Ταξιδεύω με: τραίνο, πλοίο, αεροπλάνο.

Μου αρέσει: η ειλικρίνεια.

Δεν μου αρέσει: η υποκρισία.

Οι άνθρωποι γύρω μου: είναι καλλιτέχνες.

Θα ήθελα να συναντήσω: ένα μεγάλο ηγέτη.

Φαντάζομαι: τη δεύτερη παρουσία.

Ανησυχώ: για τη θλίψη του κόσμου.

Θέλω να πάω: στο Άγιον Όρος.

Αγαπημένος φανταστικός ήρωας: ο Πίτερ Πάν.

Από την Ιστορία με συγκινεί: η διήγησή της.

Αγαπημένο ιστορικό πρόσωπο: ο Κολοκοτρώνης.

Ιστορικό πρόσωπο που απεχθάνομαι: ο Αλή Πασάς.

Θαυμάζω γενικότερα: τη φύση.

Μισώ: την τεμπελιά.

Θα άλλαζα στην πόλη μου: το κυκλοφοριακό.

Θα άλλαζα στον κόσμο: την προδοσία.

Εύχομαι: ειρήνη.

Ονειρεύομαι: γαλήνη.

Ραδιόφωνο: το ανοίγω μόλις μπω και το κλείνω μόλις βγω από το σπίτι.

Κινηματογράφος: μαθαίνεις πολλά πράγματα.

Η αγαπημένη μου ταινία: ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ.

MME: να είναι πιο αληθινά.

Μουσική: Κλασική.

Οι αγαπημένοι μου συνθέτες: Βάγκνερ, Μότσαρτ.

Οι αγαπημένοι μου ερμηνευτές: Μαρία Κάλλας, μοναδική.

Αγαπημένο ελληνικό τραγούδι: «στρώσε το στρώμα σου για δυο».

Θέατρο: Εθνικό.

Αγαπημένος ηθοποιός: Βασίλης Λογοθετίδης.

Ζωγραφική: κλασική.

Αγαπημένος ζωγράφος: Leonardo Da Vinci.

Κρήτη: την λατρεύω.

Παράδοση: οικογενειακή.

Μου ταιριάζει η φράση: «Σε λατρεύω».